„Tysiąc i jedna noc: wybrane opowieści” autorstwa Antoina Gallanda i Godefroya Duranda to klasyczna zbiórka baśni ludowych Bliskiego Wschodu, powstała prawdopodobnie na początku XVIII wieku. Tę uroczną antologię tworzy postać Scheherazade, która każdej nocy opowiada historie, by przykuwać uwagę swojego męża, sułtana Szahriara, i odwlekać swój śmierć. Opowieści te obejmują tematy przygód, miłości, zdrady i magii, a także pokazują zręczność i pomysłowość bohaterki. W pierwszej części czytelnicy poznają desperatną sytuację Scheherazade – sułtan, rozczarowany nieviernością żony, każe każdego dnia żenić się z nową kobietą, by następnego ranka ją stracić. Aby zakończyć tę tyranię, Scheherazade dobrowolnie zgadza się zostać jego żoną. Za pomocą swego intelektu i umiejętności opowiadania historii rozpoczyna swoją pierwszą opowieść o kupcu i zemstliwym dżinie, strategicznie przerwać jej o świcie, by zapewnić sobie życie. Taki cykl narracyjny otwiera drogę dla serii fantastycznych przygód, które stapiają rzeczywistość z nadprzyrodzeniem.