«Рубезаль» Разаліі Кох — гэта зборнік казак, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Кніга прысвечана народнаму персанажу Рубезалю — магутнаму горнаму духу, вядомаму сваімі чарадзейнымі здольнасцямі і непрадказальнасцю. У ёй прадстаўлены розныя гісторыі, якія раскрываюць тэмы дабрыні, хітрасці і наступстваў чалавечых учынкаў, калі яны перасякаюцца з капрызамі гэтага загадкавага духу. У пачатку зборніка легендарны Рубезаль прадстаўлены як горны дух, што жыве ў Крконашах; ён разважае пра змены ў сваіх уладаннях, дзе ўзнікаюць чалавечыя паселішчы. Спачатку незадаволены чалавецтвам, ён прымае чалавечае аблічча, каб лепш яго зразумець. Гэта прыводзіць да камічных і павучальных сустрэч, калі ён служыць розным гаспадарам, кожны з якіх увасабляе пэўны чалавечы недахоп. Тэкст стварае аснову для серыі гісторый, у якіх будуць паказаны хітрыкі Рубезаля і яго добразычлівасць да праведнікаў, а таксама пакаранне бязбожнікаў, даючы ўяўленне пра чарадзейныя апавяданні, што разгортваюцца ў наступных раздзелах.