«Plain English» اثر ماریان وارتون متنی آموزشی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. هدف این اثر ارائهٔ رویکردی ساده و عملی برای تسلط بر کاربرد زبان انگلیسی است و بهجای قواعد، بر اصول تمرکز دارد. این کتاب بهویژه برای کسانی طراحی شده است که به آموزش رسمی دبیرستانی دسترسی ندارند و بر روشنی و ارتباط مؤثر تأکید میکند. آغاز متن، خواننده را با اصول بنیادی زبان و بیان آشنا میسازد و بر نیاز به تفکر روشن و فصاحت تأکید دارد. متن دانشآموزان را تشویق میکند تا عمیقاً با زبان درگیر شوند و در پی پرورش حس فردیت در کاربرد زبان انگلیسی باشند. نویسنده با خطاب قرار دادن خواننده بهعنوان «رفیق»، لحنی از حمایت متقابل و سفری مشترک در مسیر یادگیری ایجاد میکند. متن توضیح میدهد که هدف، صرفاً تبدیل شدن به متخصصان دستور زبان نیست، بلکه توانمند ساختن افراد برای بیان روان و مؤثر خویش است. همچنین بر اهمیت درک اصول نهفته در پس قواعد زبان تأکید میکند؛ درکی که یادگیری و بهکارگیری زبان را در زمینههای گوناگون آسانتر میسازد.