«گردآوری از سرزمین سِکِلی؛ مجموعهٔ فرهنگ عامهٔ مجارستان، جلد ۷» اثر اوسکار مایلاند مجموعهای از ترانههای عامیانه و داستانهای سنتی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر میکوشد تعبیرها و بیانهای بومیِ تقریباً منقرضشدهٔ مردم سِکِلی را حفظ کند و در میان تأثیرات نوسازی و اقوام دیگر، غنای میراث فرهنگی آنان را برجسته سازد. مجموعهٔ مایلاند همچون سندی مهم، روح عامه و بیان شاعرانهٔ جامعهٔ سِکِلی را بازتاب میدهد. آغاز این جلد مقدمهای دربارهٔ انگیزههای شکلگیری مجموعه ارائه میکند و با جزئیات توضیح میدهد که انجمن کیشفالودی چگونه مایلاند را مأمور کرد برای جلوگیری از نابودی ترانهها و سنتهای مردم سِکِلی، آنها را از میان این جمعیت گردآوری کند. این بخش نگرانی مایلاند دربارهٔ تأثیرات بیرونی، بهویژه فرهنگ رومانیایی را آشکار میکند؛ فرهنگی که بهتدریج در سنتهای سِکِلی نفوذ کرده است. او کار میدانی خود را با شور و اشتیاق آغاز میکند و بر اهمیت ثبت جوهر ناب فرهنگ عامهٔ سِکِلی پیش از آنکه زیر فشارهای بیرونی رنگ ببازد، تأکید دارد. او در میان یافتههای خود، روایتهای واقعی، تعبیرها و جزئیات مربوط به مردمی را که در جریان تلاشهای گردآوریاش با آنان دیدار میکند، ثبت کرده است.