«جوهر و آب شور» اثر آلبرت انگستروم مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. به نظر میرسد این کتاب حول شخصیتها و روایتهای گوناگونی شکل گرفته باشد که زندگی در مجمعالجزایر سوئد را به تصویر میکشند و اغلب با طنز و نقد اجتماعی درآمیختهاند. این اثر بازنمایی زندهای از ماجراهای دریایی، رسوم محلی و شخصیتهای رنگارنگ ساکنان این مناطق ساحلی ارائه میدهد. بخش آغازین کتاب خوانندگان را با پیرمردی به نام وِمان آشنا میکند؛ مردی سالخورده و آفتابسوخته که سوار بر کرجی یونجهکش خود، در انتظار پسری سرکش است. در حالی که باد سرد نوامبر تا مغز استخوانش نفوذ میکند، وِمان با ناکامیهای خود دستوپنجه نرم میکند و سرانجام این ماجرا به رویارویی خندهداری با پلیسی در نزدیکی او میانجامد که ناگهان در آب میافتد. با پیشرفت روایت، وِمان شبکهای درهمتنیده از نیتها و مسئولیتهای نادیدهگرفتهشده را آشکار میکند و با شیطنت، لحظات احتمالی شرارت خود را در برابر واقعیتهای سرد زندگیاش میسنجد؛ و بدینسان زمینه را برای طنز و ژرفای شخصیتپردازیای فراهم میکند که انگستروم در سراسر این مجموعه میآفریند.