„Czarny i słone woda” Alberta Engströma to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Książka skupia się na różnych postaciach i historiach, które oddają życie na szwedzkim archipelagu, często przywodząc humor i społeczne komentarze. Przedstawia barwne obrazy morskich przygód, lokalnych zwyczajów oraz nietypowych osobowości mieszkańców tych obszarów. W pierwszej części tekstu czytelnicy poznają starca Vemana – zmęczonego życiem człowieka, który na swoim statku czeka na zgubionego chłopca. Podczas zimowego wiatru Veman bory się ze swoimi frustracjami, a w końcu dochodzi do komicznego konfrontacji z policjantem, który niespodziewanie spada do wody. W toku narracji wykazuje się, że Veman żywi skomplikowane intencje i ma zaniedbane obowiązki; bawiąc się, porównuje swoje pomysły o szaleństwach z chłodną rzeczywistością życia, co stanowi podstawę dla humoru i głębi postaci, które Engström przywołuje w całym zbiorze.