‘The High School Failures’ van Francis P. O’Brien is een wetenschappelijk onderzoek dat werd opgesteld in de vroege 20ste eeuw. In dit onderzoek worden de schoolgegevens van leerlingen bestudeerd die niet geslaagd zijn in academische of praktische vakken aan het voortgezet onderwijs. Het doel is om de oorzaken en gevolgen van deze fouten te identificeren. Door de foutenpercentages van meerdere scholen grondig te analyseren, wordt geprobeerd licht te werpen op het onderwijssysteem en zijn effectiviteit bij het ondersteunen van het leerprestatiesniveau van leerlingen. In het inleidende deel wordt aangekaart hoe relevant dit onderzoek is in een tijdperk van onderwijsreformen en toenemende publieke investeringen in het secundaire onderwijs. O’Brien wijst op de steeds grotere aandacht voor schoolprestaties en de urgentie voor verantwoordelijkheid binnen scholen, gezien de hoge uitstroom- en foutcijfers onder leerlingen. Hij benadrukt hoe belangrijk het is om de context en de factoren die tot deze fouten leidden te begrijpen; deze kunnen immers verbonden zijn met verschillende systemische en individuele aspecten van het onderwijssysteem. Het hoofdstuk beschrijft het onderzoeksveld, de groep leerlingen die werd bestudeerd en de soorten verzamelde data, waarmee een grondslag wordt gelegd voor een uitgebreide analyse van dit belangrijke onderwijsprobleem.