„Rosja: Jej lud i jej literatura” autorstwa Emilii Pardo Bazán to krytyczny przegląd literatury rosyjskiej napisany pod koniec XIX wieku. Dzieło ma na celu zbadanie złożonych związków między literaturą rosyjską a jej kontekstem społecznym i historycznym, koncentrując się na ewolucji narodu rosyjskiego i jego osiągnięciach literackich. W ramach tej analizy autorka pragnie przybliżyć najważniejsze ruchy literackie i autorów, którzy ukształtowali literaturę rosyjską, ukazując bogatą w znaczenia panoramę kulturową. Początek tekstu tworzy podstawy wszechstronnego omówienia rosyjskiej historii kulturowej i literackiej, rozpoczynając od osobistej uwagi autorki na temat jej inspiracji i zamiarów. Pardo Bazán wspomina swoje pierwsze zetknięcie z dziełami rosyjskich autorów oraz ich głęboki wpływ na jej światopogląd, który rozbudził w niej pragnienie zrozumienia społeczno-politycznego środowiska, w którym narodziła się taka literatura. Przyznaje, że ma pewne ograniczenia, zwłaszcza nie zna języka rosyjskiego, a zarazem przedstawia ocenę wzajemnych powiązań między rosyjskimi klasami społecznymi, historią i nowatorskimi ruchami literackimi obecnymi w dziełach autorów takich jak Dostojewski. Dzięki uporządkowanemu podejściu obiecuje przeprowadzić czytelnika przez rozległy obszar literatury rosyjskiej, ukazując ją w kontekście ruchów nihilizmu i ewolucji rosyjskiej powieści, a tym samym przygotowując grunt pod szczegółową i wnikliwą analizę w dalszej części dzieła.