„Kék mesekönyv” Eleka Benedeka to zbiór światowych baśni i bajek ludowych napisany na początku XX wieku. Przyszył on młodym czytelnikom i opowiada klasyczne historie jasnym, przyjaznym językiem, akcentując moralne przesłania oraz inteligencję zamiast siły brutalnej. Zbiór rozpoczyna się cyklem indyjskich bajek Panchatantra o wojnie między wrakami a sówkami, prowadzonej przez sprytnego ministra wśród wraków – Stirajívina. W tej kolekcji znajdziemy również historie z udziałem rozmawiających zwierząt oraz łagodne, niezapomniane lekcje. Na początku opowieść przedstawia narratora „magicznego lampiona”, który obiecuje publikację tomów zawierających najpiękniejsze baśnie świata; potem wyjaśnia, że Panchatantra to starożytny zbiór pięciu części bajek poucznych o zwierzętach, które mąrys Viṣṇuśarman nauczył trzech nierozsądnych książąt. Trzeci tom opowiada historię króla wraków Meghavarny, który pokonuje króla sów Arimardanę dzięki zróżnicowanym przykładom: od nieudanych prób wyboru sowy na króla ptaków po różne intrygi i oszustwa. Tekst zachęca do ostrożności, tajemnicy oraz niesłuchania pozornie przyjaznych „przyjaciół”. Stirajívin wywołuje publiczną sprzeczkę, zdobywa zaufanie sów, zablokuje ich jaskinię i prowadzi wraki w podpalenie twierdzy. Następnie rozpoczyna się baśnia Székely o książęciu, który usiłuje osiągnąć bóstwość – w tym pomagają mu magiczne dary giganta i księżniczki. Opowieść kończy się w momencie, gdy książę wraca z wodą życiodajną, by ożywić swojego ojca.