کتاب «فرهنگ ریشهشناختی زبان اسکاتلندی» اثر جان جیمیسون، مرجعی زبانشناختی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این فرهنگ، نسخهای مختصرشده از اثری دو جلدی است که پیشتر در سال ۱۸۰۸ منتشر شده بود و بر اصطلاحات اسکاتلندی و معناها، کاربردها و ریشهشناسی آنها تمرکز دارد. هدف کتاب کمک به خوانندگان برای درک معانی گوناگون واژهها در زبان عامیانهٔ اسکاتلندی است؛ زبانی که واژههایی را دربرمیگیرد که ممکن است در مقایسه با انگلیسی معیار کاربردهای متفاوتی داشته باشند. در آغاز فرهنگ، یادداشتی مقدماتی آمده است که هدف و ساختار آن را تشریح میکند و توضیح میدهد که اصطلاحات یافتشده در ادبیات اسکاتلندی را دربر میگیرد و با ارجاع به نویسندگان، آنها را در بافت خود قرار میدهد. در این یادداشت اشاره میشود که گرچه فرهنگ میکوشد جامع باشد، برخی مدخلها ممکن است خارج از ترتیب یا فاقد تعریف باشند؛ موضوعی که ماهیت غنی اما پیچیدهٔ چشمانداز زبانی اسکاتلند را برجسته میکند. افزون بر این، یادداشت به سیالبودن املای واژههای اسکاتلندی اذعان دارد و پیشنهاد میکند که این گونهگونیها بازتابدهندهٔ تحولات تاریخی زبانشناختی در اسکاتلند هستند. در مجموع، این بخش آغازین زمینه را برای بررسی دقیق زبان اسکاتلندی و ویژگیهای منحصربهفرد آن فراهم میکند.