“古詩十九首” van Tong Xiao is een verzameling van negentien oude Chinese gedichten, die vermoedelijk tijdens de Oostelijke Han-dynastie tussen 140 en 190 n.Chr. zijn geschreven. Deze invloedrijke verzen, geschreven door anonieme, ontwikkelde auteurs uit de elite, verkennen tijdloze thema’s als afscheid, verlangen en de vergankelijkheid van het leven door de stemmen van reizende mannen en wachtende echtgenotes. Met hun eenvoudige taal en verfijnde uitdrukking hebben deze vijfkaraktergedichten, dankzij hun melancholieke toon en universele emoties die nog altijd weerklank vinden in verschillende culturen en tijdperken, eeuwen Chinese poëzie gevormd.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Nineteen_Old_Poems