«Dictionnaire d'argot fin-de-siècle» اثر شارل ویرمتر، واژهنامهای است که در اواخر قرن نوزدهم تدوین شده است. این فرهنگ جامع، زبان آرگو، گونهای از زبان عامیانه که در آن زمان میان طبقات فرودست، مجرمان و فرهنگ بوهمی پاریس رواج داشت، بررسی میکند. این اثر میکوشد واژگان پرنشاط و اغلب رازآمیزی را که از این خردهفرهنگها پدید آمدهاند ثبت کند و بینشهایی دربارهٔ تعبیرها و اصطلاحات منحصربهفرد آنها ارائه دهد. آغاز این فرهنگ، لحن مطالعهای آمیخته با اصالت و تجربهٔ زیسته را شکل میدهد. ویرمتر دربارهٔ غوطهور شدن خود در محافل اجتماعی گوناگون، از کارگاهها گرفته تا لایههای تیره و پست پاریس، تأمل میکند و بر چشمانداز غنی زبانیای تأکید میگذارد که مردمی که با آنان روبهرو شده بود شکل دادهاند. او از ماهیت سیال آرگو سخن میگوید؛ زبانی که مانند فرهنگهایی که از آنها سرچشمه میگیرد، تحول مییابد و دگرگون میشود. نویسنده از خلال حکایتها و تعریفهای کاوشگرانه، تعامل fascinکنندهٔ زبان و جامعه را برجسته میکند و از خوانندگان میخواهد آرگو را نه فقط بهعنوان زبان عامیانه، بلکه همچون بازتابی از اخلاقیات، فلسفهها و واقعیتهای آن دوران در نظر بگیرند.