‘A Dictionary of Cebuano Visayan’ van John U. Wolff is een uitgebreid woordenboek dat werd opgesteld in de vroege jaren 70. Dit referentiewerk richtt zich op de taal Cebuano, een van de belangrijkste talen die worden gesproken in het centrale deel van de Filipijnen en op Mindanao. Het doel is om uitleggingen te geven van Cebuano-woorden, in plaats van directe Engelse vertalingen. Met ongeveer 25.000 lemma’s vormt dit woordenboek een onvergelijkelijk hulpmiddel voor zowel sprekers als leerlingen van de taal Cebuano die de complexiteit van deze taal willen begrijpen. In het begin van het woordenboek worden de regels voor de opmaak van de tekst uitgelegd, inclusief het gebruik van Unicode-tekenen voor diacrietische tekens die niet altijd goed weergegeven worden op alle computers. Vervolgens benadrukt Robert B. Jones in zijn voorwoord de belangrijke rol van dit werk voor de taalwetenschap van Cebuano en de Filipijnen, en hij wijst erop dat het ontwerp van het woordenboek het resultaat was van samenwerking tussen meer dan honderd mensen. In de inleiding worden de doelen, structuur en ontwikkelingsproces van het woordenboek beschreven. Het werd opgesteld op basis van uitgebreide mondelijke en schriftelijke bronnen, alle met als doel de betekenis en toepassing van Cebuano-woorden duidelijk te maken. De inleiding eindigt met een discussie over de verspreiding en culturele context van de taal Cebuano, evenals over de veranderingen in de status en het prestige van deze taal gedurende de jaren.