«Dictionnaire de la Langue Verte» اثر آلفرد دلوو، واژهنامهای است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر گونههای غنی و متنوع زبان عامیانهٔ پاریس را بررسی میکند و اصطلاحات و واژگانی را که طبقات گوناگون اجتماعی، بهویژه ساکنان شهری و طبقهٔ کارگر، به کار میبردند با دقت گردآوری میکند. این فرهنگ با تلفیق زبانشناسی و مشاهدات فرهنگی، میکوشد تار و پود پرجنبوجوش زبانیِ ویژهٔ خیابانهای پاریس در آن دوره را ثبت کند. آغاز کتاب تأملات نویسنده دربارهٔ اهمیت مطالعهٔ زبان و پیوند پیچیدهٔ آن با جامعه را مطرح میکند. دلوو از لذتی که طی چندین سال از گردآوری اصطلاحات گوناگون برده است سخن میگوید و این جستوجو را به شکار پروانه تشبیه میکند. او بر غنای زبان عامیانه، یا «زبان سبز»، در تعاملات روزمرهٔ پاریسیها تأکید میورزد و آن را در برابر زبان رسمیای قرار میدهد که آکادمی از آن حمایت میکرد. این امر زمینه را برای تحلیلی جامع از اصطلاحات و عبارتهای متعدد فراهم میسازد و دربارهٔ نوآوری زبانی و پویایی اجتماعی آن دوران، هر دو، بینشهایی ارائه میدهد.