Dictionnaire de la langue verte
O tej książce
„Słownik języka zielonego” autorstwa Alfreda Delvau jest leksykonem napisanym w połowie XIX wieku. Praca ta bada bogaty i zróżnicowany argot Paryża, dokładnie gromadząc wyrazy i slang używane przez różne klasy społeczne, zwłaszcza przez mieszkańców miasta i pracującą klasę. Połączając aspekty lingwistyki z obserwacjami kulturowymi, ten słownik ma za cel dokumentowanie barwnej struktury języka typowej dla ulic Paryża w tamtym okresie. W przedmówie autor wyraża swoje rozumienie znaczenia badań nad językiem oraz jego złożonej więzi ze społecznością. Delvau opowiada o przyjemności, którą czerpał ze zbierania różnych wyrazów przez wiele lat, porównując tę czynność do polowania na motyle. Podkreśla bogactwo argotu, czyli „zielonego języka”, występującego w codziennej komunikacji Paryżanów, i kontrastuje go z formalnym językiem promowanym przez Akademię Francuską. To stwarza podstawę dla dogłębnego analizowania licznych terminów i frazes, dostarczając wiedzy o lingwistycznych innowacjach oraz społecznych dynamikach tamtej epoki.
