Genri G. Bonning «Xorijiy maqollarning poliglot to‘plami» asari XIX asr o‘rtalarida yozilgan bo‘lib, unda fransuz, italyan, nemis, golland, ispan, portugal va daniya tillarini o‘z ichiga olgan turli tillardagi maqollar hamda ularning inglizcha tarjimalari jamlangan. Asar oddiy kitobxonlar va tilshunoslar uchun manba bo‘lib xizmat qiladi; uning maqsadi maqollar orqali turli madaniyatlarning donishmandligini baham ko‘rishdir. To‘plam turli jamiyatlarda mushtarak bo‘lgan qadriyatlar va umumiy e’tiqodlar haqida tasavvur beradi. Kitobning boshlanishida muallif so‘zboshisi keltiriladi; unda u loyihaning kelib chiqishini tushuntiradi — ingliz maqollari ustidagi avvalgi ishi uni bir nechta tillarni qamrab oladigan kengroq to‘plam tuzishga ilhomlantirgan. Bon turli olimlar bilan hamkorlik qilib, tarjimalarning aniqligini ta’minlaganini aytadi va ularning hissalarini e’tirof etadi. U kitobxonlar maqollarni ma’rifat baxsh etuvchi deb topishlariga umid bildiradi hamda ayrim maqollar ingliz tilida so‘zlashuvchilar uchun yangi bo‘lishi mumkinligi, boshqalari esa taxmin qilinganidan ko‘ra tanishroq ekani haqida mulohaza yuritadi.