„Japońskie baśnie” Karla Albertiego to zbiór tradycyjnych japońskich ludowych opowieści i bajek, prawdopodobnie skompletowany u schyłku XIX wieku. Książka jest dedykowana niemieckiej młodzieży i zawiera wybraną zbiórkę urocznych historii z bogatego japońskiego folkloru, w których pojawiają się różni bohaterzy oraz morały odzwiercające lokalne wartości kulturowe. Na początku książki czytelnicy spotkają się z opowieścią o „Juki-onna”. Dzięki niej dowiadują się o dwóch drwiarzach – starszym i młodszym – którzy trafili w środek gwałtownej burzy śnieżnej. Szukając schronienia w domu przewoźnika łodzi, spotkali mistyczną białą kobietę w śniegu, która oszczędziła życie młodszego z nich, Teramichi, ale ostrzegła go, by nigdy nie wyjawił jej prawdziwego oblicza. Z upływem czasu Teramichi zapomnił o tym obietnicy i ożenił się z kobietą imieniem Juki, która zaczęła przypominać tę białą kobietę w śniegu. To doprowadzi do dramatycznego wyjaśnienia prawdziwej tożsamości Juki oraz konsekwencji złamania przez niego obietnicy. Ta historia stanowi przykład tematów miłości, losu i nadprzyrodztwa, które występują w całym zbiorku.