„海上花列傳” autorstwa Bangqinga Hana to powieść opublikowana w 1892 roku, przedstawiająca życie prostytutek w Szanghaju pod koniec XIX wieku. Jako pierwsza chińska powieść publikowana w odcinkach wyróżniała się tym, że wszystkie dialogi zapisano w dialekcie wu, a nie w standardowym mandaryńskim. Dzieło oferuje celowo powściągliwy obraz życia kurtyzan, rezygnując z sensacyjności na rzecz rzeczowego opisu. Mimo uznania krytyków, w tym wybitnych postaci literatury, wierne oddanie dialektu utrudniało odbiór szerszej publiczności, przyczyniając się do ograniczonego sukcesu komercyjnego.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Sing-song_Girls_of_Shanghai