Han Bangqing’in 1892’de yayımlanan «海上花列傳» adlı romanı, 19. yüzyılın sonlarında Şanghay’daki fahişelerin yaşamlarını anlatır. Tefrika hâlinde yayımlanan ilk Çin romanı olarak, tüm diyalogların standart Mandarin yerine Wu Çincesi lehçesinde yazılmasıyla öne çıkmıştır. Eser, sansasyonellikten kaçınarak olgusal bir anlatımı tercih eder ve hayat kadınlarının yaşamını bilinçli olarak ölçülü bir şekilde tasvir eder. Önemli edebiyatçıların beğenisini kazanmasına rağmen, lehçenin özgün biçimde yansıtılması eserin daha geniş kitlelerce anlaşılmasını zorlaştırmış ve ticari başarısının sınırlı kalmasına katkıda bulunmuştur.
Bu kitap hakkında Vikipedi sayfası: en.wikipedia.org/wiki/The_Sing-song_Girls_of_Shanghai